بیماری مالتیپل اسکلروزیس یا ام اس (MS) یکی از بیماریهای مزمن سیستم عصبی محسوب میشود که با تخریب پوشش محافظ اعصاب، ایجاد التهاب مغزی، اختلال حرکتی، مشکلات بینایی و ضعف عضلانی همراه میشود. بیماری مالتیپل اسکلروزیس میتواند زندگی فرد را در ابعاد جسمی، روانی و اجتماعی تحت تاثیر قرار دهد، اما با تشخیص بهموقع، درمان مناسب، قابل کنترل خواهد بود. این بیماری خودایمنی بیشتر در سنین جوانی ظاهر میشود و روند آن در افراد مختلف متفاوت است.

مالتیپل اسکلروزیس نوعی ناهماهنگی در سیستم ایمنی است که منجر به التهاب و تخریب لایه محافظ فیبرهای عصبی میشود. هنگامی که این پوشش آسیب میبیند، سرعت انتقال پیامهای الکتریکی کند شده یا کاملا متوقف میگردد.
بررسیهای علمی نشان میدهد که در بیماری مالتیپل اسکلروزیس، ضایعاتی موسوم به پلاک در ماده سفید مغز یا نخاع ایجاد میشود. این پلاکها در واقع محلهای زخم (اسکلروز) هستند که نام بیماری نیز از آنها گرفته شده است.
برخلاف تصور عمومی، بدن پتانسیل ترمیم محدودی به نام Remyelination دارد، اما در صورت تکرار حملات، این توانایی کاهش یافته و منجر به علائم ماندگار میشود.

برای درک بهتر وضعیت بیمار، ابتدا باید نوع پیشرفت را شناسایی نمود. این بیماری به چهار دسته اصلی تقسیم میشود که هر کدام روش درمانی متفاوتی را میطلبد:
رایجترین شکل که در آن حملات ناگهانی با دورههای بهبودی کامل یا نسبی دنبال میشوند.
از همان ابتدا علائم به طور پیوسته و بدون حملات مشخص بدتر میشوند.
پس از یک دوره RRMS، بیماری وارد فاز پیشرفت مداوم میشود.
شکلی نادر که از ابتدا پیشرونده بوده و حملات حاد را نیز شامل میشود.
علائم این بیماری مثل اثر انگشت برای هر فرد متفاوت است. به طور کلی، تاری دید در یک چشم (نوریت اپتیک) اغلب نخستین نشانه جدی است که فرد را به سمت بررسی بیماری مالتیپل اسکلروزیس سوق میدهد.
در لایههای عمیقتر، بیماران ممکن است علامت لرمیت (احساس برقگرفتگی در ستون فقرات هنگام خم کردن گردن) را تجربه نمایند. اختلالات حسی مثل گزگز دست و پا، خستگی مفرط که با استراحت رفع نمیشود و مشکلات در کنترل مثانه از دیگر چالشهای روزمره هستند.
در سالهای اخیر، تحقیقات علمی بر روی مه مغزی یا اختلالات تمرکزی به عنوان یکی از شاخصهای مهم درگیری سیستم اعصاب متمرکز شده است.

تشخیص این وضعیت یک فرآیند حذفی است؛ یعنی پزشک لازم است ابتدا سایر احتمالات نظیر کمبود ویتامین B12 یا بیماریهای روماتیسمی را رد کند. استاندارد طلایی تشخیص، استفاده از دستگاه MRI با تسلا بالا برای مشاهده پلاکهای فعال و قدیمی است.
وجود ضایعات در زمانها و مکانهای مختلف مغز برای تایید بیماری مالتیپل اسکلروزیس الزامی است. به علاوه، آنالیز مایع مغزی نخاعی (CSF) برای یافتن باندهای الیگوکلونال، قطعه دیگری از پازل تشخیصی است که دقت کار را تا 95 درصد افزایش میدهد.
مدیریت درست این بیماری حتی از دارو هم بهتر جواب میدهد.:
این مقاله را از دست ندهید: قرص نواکسا چیست؟ بررسی کامل موارد مصرف، دوز مناسب و عوارض احتمالی
دنیای پزشکی در مقابله با بیماری مالتیپل اسکلروزیس به موفقیتهای خیرهکنندهای دست یافته است. داروهای بیولوژیک جدید با هدف قرار دادن دقیق سلولهای B، نرخ عود را تا 70 درصد کاهش دادهاند.
علاوه بر این، تکنولوژی کاشت ریزتراشههای عصبی برای بازیابی توان حرکتی و استفاده از سلولهای بنیادی اتولوگ برای بازسازی میلین، از مرحله آزمایشگاهی خارج شده و در مراکز پیشرفته جهان به کار گرفته میشوند. هدف نهایی دیگر فقط کنترل بیماری نیست، بلکه ترمیم آسیبهای گذشته است.
بیماری مالتیپل اسکلروزیس زمانی آغاز میشود که سیستم ایمنی بدن، بهجای محافظت، به بافتهای عصبی حمله میکند. در این حالت، پوشش محافظ اعصاب که میلین نام دارد، بهتدریج تخریب میشود. این تخریب موجب میشود پیامهای عصبی بهدرستی منتقل نشوند و ارتباط بین مغز و اندامها دچار اختلال شود.
در یک بدن سالم، سیستم ایمنی مانند یک محافظ عمل میکند. اما در بیماران MS، این نگهبان دچار خطای تشخیص میشود و سلولهای عصبی را دشمن فرض میکند. نتیجه این اشتباه، ایجاد التهاب مزمن در مغز و نخاع است.
طبق گزارشهای منتشرشده توسط World Health Organization و National Multiple Sclerosis Society، اختلال در تعادل سیستم ایمنی، عامل مرکزی شکلگیری این بیماری محسوب میشود.
نکته مهم این است که شدت واکنش ایمنی در افراد مختلف متفاوت است. برخی بیماران حملات خفیف دارند، در حالی که برخی دیگر با التهابهای شدید مواجه میشوند. همین تفاوت، دلیل گوناگونی علائم و روند بیماری در افراد مختلف است.

بیماری مالتیپل اسکلروزیس مثل یک مشکل عصبی ساده نیست؛ بلکه شبکهای از تغییرات جسمی، ذهنی و روانی را ایجاد میکند. هنگامی که پلاکهای عصبی در مغز و نخاع شکل میگیرند، عملکرد طبیعی بدن بهتدریج دچار ناهماهنگی میشود.
در سطح جسمی، بیمار ممکن است دچار ضعف عضلانی، اختلال تعادل، لرزش دست یا کاهش قدرت حرکتی شود. این تغییرات گاهی آهسته و تدریجیاند و گاهی ناگهانی و شدید ظاهر میشوند. خستگی مزمن نیز یکی از آزاردهندهترین علائم است که حتی با استراحت کامل هم برطرف نمیشود.
در بعد ذهنی، تمرکز، حافظه و سرعت پردازش اطلاعات ممکن است کاهش یابد. بسیاری از بیماران گزارش میدهند که انجام کارهای ساده ذهنی برایشان دشوارتر شده است. این مسئله میتواند روی اعتمادبهنفس و عملکرد شغلی تأثیر بگذارد. برای خرید قرص کرومیوم هلث برست کلیک کنید.
در نهایت، دیدیم که بیماری مالتیپل اسکلروزیس (MS) یک اختلال خودایمنی مزمن در سیستم اعصاب مرکزی بوده که در آن گلبولهای سفید به اشتباه به غلاف میلین (پوشش محافظ اعصاب) حمله نموده و منجر به بروز اختلال در ارسال پیامهای عصبی میشوند.
این بیماری کشنده نیست، اما با علائمی نظیر تاری دید، ضعف عضلانی و عدم تعادل همراه است. تشخیص قطعی از طریق MRI و بررسی پلاکها انجام شده و درمانهای مدرن بر پایه داروهای بیولوژیک و سلولهای بنیادی، مدیریت کامل بیماری و جلوگیری از ناتوانی را به یک واقعیت در دسترس تبدیل نمودهاند.
خیر، این بیماری به طور مستقیم از والدین به فرزندان ارث نمیرسد، اما داشتن زمینه ژنتیکی در کنار عوامل محیطی مانند کمبود ویتامین D و مصرف دخانیات میتواند ریسک ابتلا را کمی افزایش دهد.
بله، بارداری هیچ تاثیر منفی بلندمدتی بر روند این بیماری ندارد و حتی در طول دوران حاملگی به دلیل تغییرات هورمونی، میزان حملات اغلب کاهش مییابد؛ البته مدیریت داروها قبل از بارداری الزامی است.
تاکنون هیچ رژیم غذایی به عنوان درمان قطعی شناخته نشده است، اما تغذیه سالم و پرهیز از چربیهای اشباع و قندهای مصنوعی به شدت در کاهش التهابات عمومی بدن و بهبود سطح انرژی بیماران موثر است.
در بسیاری از موارد، درمان طولانیمدت توصیه میشود. قطع خودسرانه دارو خطر عود شدید ایجاد میکند. تنظیم دوز باید فقط توسط متخصص انجام گیرد.
این بیماری میتواند سلامت روان را تحت تأثیر قرار دهد. تغییرات عصبی و فشار زندگی نقش مهمی دارند. حمایت روانشناختی، بخشی ضروری از درمان است.
منبع: mayoclinic
0 دیدگاه